Daardoor kunnen we voor elk wat wils aanbieden. De Gouden Route brengt je langs de highlights in het centrum en is vooral bedoeld voor mensen die Antwerpen nog niet zo goed kennen. De Groene en de Blauwe Route trekken wat verder van de platgereden paden en brengen je langs minder bekende plekjes rond de stad, zoals het Rivierenhof, het Mastvest en het park Middenvijver op Linkeroever. Deze rondleidingen zijn interessant voor Antwerpenaren en mensen die de stad goed kennen, maar ook voor toeristen zijn ze een leuke aanvulling op de klassieke sightseeing die je toe voet kunt doen in het centrum.

En dan hebben we onze vier gespecialiseerde routes, voor mensen die nog verder van de platgefietste paden willen afwijken en de stad eens vanuit een andere invalshoek willen bekijken.

De Bronzen Route verkent de stad vanuit de ogen van de vele standbeelden die in Antwerpen te vinden zijn, en brengt je onder andere naar het Walhalla van de standbeelden: het onvolprezen Middelheimpark.

Met de Rondleiding van de Toekomst trek je naar plekken die de komende jaren grondig gaan veranderen, of waar grootse plannen voor zijn: zo fietsen o.a. we langs Petroleum Zuid waar een high-tech bedrijventerrein zal komen en langs de plek waar over enkele jaren het futuristische havenhuis van Zaha Hadid zal verrijzen.

De Havenroute brengt je naar het kloppende hart van de Antwerpse economie: verleden, heden en toekomst van  de haven komen aan bod terwijl je het allemaal met eigen ogen kunt aanschouwen.

En tenslotte hebben we de rondleiding Water en Vuur, maar die houden we graag een beetje geheimzinnig! Een tip van de sluier: in deze route gaan we op zoek naar sporen van verdwenen waterlopen, forten en stadsomwallingen en proberen we zo een beeld te krijgen van hoe Antwerpen en haar weide omgeving er vroeger uitzag.

Alle informatie over de 7 rondleidngen vind je hier.

Misschien tot binnenkort, op de fiets?

Hier.

Het verband: onze groene route passeert langs een aantal plekjes in Antwerpen Noord, waaronder het nieuwe Park Spoor Noord.

Laten we eerst beginnen met het positieve:

1. De ‘grote’ fietspaden zoals daar zijn: het Ringfietspad, het fietspad langs de kaaien (ook op Linkeroever) etc. zijn meestal in goede staat en laten je toe om snel ‘t stad te doorkruisen. Minpunt is het feit dat boomwortels sommige stukken van het Ringfietspad nogal hobbelig hebben gemaakt.
2. Je mag sinds vorig jaar fietsen in alle parken in Antwerpen. Niet alle voetgangers hebben dat door, waardoor je soms wat zure blikken toegeworpen krijgt, maar het maakt het fietsen door sommige stukken van Antwerpen heel aangenaan en het laat je bijvoorbeeld in Deurne toe een aantal binnewegen te nemen (auto’s kunnen het Rivierenhof enkel langs de Hooftvunderweg en de Ruggeveldlaan doorkruisen terwijl je als fietser in een mum van Deurne Noord naar Deurne Zuid kunt fietsen).
3. Er wordt de laatste tijd duidelijk nagedacht over kwaliteitsvolle fietspaden. Het nieuwe fietspad langs de spoorweg tussen het Centraal station en het station van Berchem is een voorbeeld voor alle fietspaden: breed, in asfalt, geen gevaarlijke overgangen…

Dan de minpunten:

1. Het fietspad langs de Leien. Dat het fietspad aan het nog niet heraangelegde stuk soms in een belabberde staat is, willen we nog door de vingers zien, maar het is een absolute schande dat ook het stuk aan de ‘nieuwe’ Leien een kleine ramp is. Aan alle kruispunten wordt de macadam vervangen door vervelende hobbelige steentjes. Vanuit de zijwegen kun je niet op het fietspad zonder je eerst tussen geparkeerde wagens te moeten wringen en je fiets over een borduur te tillen. En dan zwijg ik nog over de Bolivarplaats, waar je eerst de tramsporen moet oversteken om op een knopje te drukken om groen licht te vragen, dan snel terug achter die sporen moet lopen om te vermijden dat een tram je bij het wachten van je sokken zal rijden, en dan, wanneer het groen is geworden nog steeds heel goed moet uitkijken dat je niet eindigt als verpletterde pladijs omdat de tram dan nog stééds voorrang heeft…
2. De grote kruispunten, bijvoorbeeld Plantin en Moretuslei – Binnensingel zijn bij momenten levensgevaarlijk wanneer je met een groep fietsers probeert over te steken. Af en toe krijg je immers slechts enkele seconden groen, maar er wordt uiteraard niet op voorhand aangekondigd dat het deze keer van datte is. En dus begin je met je groep over te steken, maar eens je ongeveer aan de middenberm bent, springt het licht al op rood, dat van de auto’s op groen en sta je geblokkeerd op de middenberm – die jammer genoeg niet bestaat … En dan sta je met twintig fietsen op een strookje van een meter breed te bibberen van schrik terwijl voor en achter je auto’s en camions voorbijrazen…
3. De plots verdwijnende fietspaden kunnen soms ook ongewild grappig zijn. Op de Leopoldstraat bijvoorbeeld is er een mooi fietspad – dat aan de Bourla echter plots ophoudt te bestaan en verandert in de rechterrijstrook voor de auto’s. Vooral hilarisch wanneer je van plan was links de Huidevettersstraat in te draaien en je met 20 fietsers naar links probeert te wringen tussen de Antwerp Diamond Touring Bus en Nederlandse automobilisten op zoek naar de markt.

Je kunt in Antwerpen met een beetje creativiteit overal wel met de fiets geraken, maar een beetje avontuurlijke ingesteldheid kan nooit kwaad. En later als we groot zijn wordt het waarschijnlijk allemaal beter!

Vandaag was het echter een halve ramp! Om te beginnen werd in Antwerpen de jaarlijkse marathon georganiseerd. Ze hebben het parcours langs de mooiste plekjes in de stad geleid, en dat is nu toevallig precies waar wij ook langs fietsen.

Als klap op de vuurpijl moest Murphy ook nog eens drie keer toeslaan. Aan het Sportpaleis kreeg een fietser – laten we hem Joop noemen - platte band. Geen probleem, een pomp hebben we bij. Jammer genoeg was de band helemaal lek. Ook geen probleem, een ander nam de platte fiets bij de hand, en Joop ging bij een vriend achterop zitten.

Twee minuten later roept de groep weer ‘stop!’ Wat bleek: de fiets waar Joop achterop was gaan zitten was ook helemaal kaduuk… Twee fietsen vastgemaakt aan een hek, bezemwagen opgebeld, de twee lichtste dames bij iemand achterop en Joop terug alleen op een fiets. We konden weer verder.

Alles goed? Nee, want tien minuten later is het opnieuw ‘stop!’. Had die arme Joop toch niet wéér platte band gekregen…

Uiteindelijk zijn we met wat hulp van V-zit en van mede-gids Dries allemaal terug tot aan het Steenplein geraakt, maar ik hoop toch dat Murphy ons voor de rest van het seizoen een beetje gaat sparen!

De zon is weer in het land, en de gidsopdrachten komen weer binnen.

Met Antwerp by Bike hebben we ondertussen 2 nieuwe routes ineengestoken: een blauwe route door het zuiden van de stad en een bronzen route, ook vooral door het zuiden, maar met de focus op standbeelden – ja, vandaar ‘brons’

Ondertussen is de groep ook uitgebreid: vorig jaar waren we met 8 begonnen, ondertussen zijn we uitgegroeid tot een vzw met 5 bestuursleden en 12 actieve gidsen.

Vanaf het eerste weekend van juni vliegen we er weer in: elke zaterdag en zondag om 13u45 aan het Steenplein.

U komt toch ook?

Met de acht oprichters/gidsen hebben we gisteren de balans opgemaakt.

In totaal hebben we alle weekends van augustus en september gegidst. Elke dag hadden we deelnemers, en we waren vaak ‘overboekt’ zodat we extra volk moesten inzetten.

Bovendien lijkt het concept ook aan te slaan bij bedrijven en vriendengroepen die een uitstapje organiseren.

In totaal hebben we een vierhonderttal mensen rondgefietst door Antwerpen. Behalve enkele platte banden, waren er geen noemenswaardige problemen?

Op naar het volgende seizoen!

Toen ik enkele maanden geleden Zwart van het Volk wandelingen heb gegidst voor Antwerpen Averechts  en Minderhedencentrum de8, kreeg ik soms de vraag of het fenomeen van de zwartwerkende Poolse poetsvrouwen en loodgieters nog steeds actueel was.

Enkele weken geleden op een Antwerp by Bike fietstocht kwam één van de klanten mij opeens samenzweerderig vragen of het klopte dat je in Antwerpen ‘makkelijk aan een illegale Poolse kuisvrouw kunt geraken? Alé, want dat vertellen ze toch…’

Misschien dat er nog Poolse poetsvrouwen bestaan die zoals in de jaren ’90 ‘s nachts in goedkope busjes stiekem van Polen naar België rijden, of die hier met een toeristenvisum drie maanden clandestien komen werken, om daarna even naar het thuisland terug te rijden om hun centjes te gaan afgeven aan de familie.

Maar het zou me verbazen als dit nog steeds de norm zou zijn, want sinds Polen lid is geworden van de EU en de beperkingen voor Polen om hier te werken grotendeels zijn afgeschaft, is het aantal dienstenchequebedrijven in een aantal Antwerpse wijken gigantisch toegenomen.

In de wijk waar ik woon – Klein Antwerpen – heb je in bijna elke straat wel zo’n bedrijfje waar je volledig legaal een Poolse poetshulp kunt vinden.

Bovendien heeft de Poolse gemeenschap zich als sterk geïntegreerd in Antwerpen. De Poolse poetsvrouw ‘oude stijl’ is dus geschiedenis geworden. Ze is vervangen door de Poolse-dienstencheque-poetsvrouw.

Elk weekend bieden we 4 fiettochten aan: tot nu toe 12 dus. Daarvan is er maar één niet doorgegaan wegens geen volk (het regende dan ook pijpestelen die dag…)

Anderzijds was de Nederlandstalige rondleiding al drie keer overboekt. Gelukkig zijn we daarop voorzien en staat er steeds een reservegids paraat die een deel van de groep kan overnemen.

Iets meer dan de helft van de klanten reserveert op voorhand: de rest komt gewoon op goed geluk. We hebben steeds gecommuniceerd dat reserveren niet moet, en dat blijft zo. Maar voor wie wil meefietsen raad ik aan om het toch te doen, want als er zoveel volk staat dat ook de groep van de reservegids helemaal vol is, kunnen de laatst aangedienden niet meer mee.

Ook voor grote groepen is reserveren sterk aangeraden!

• Verrassend weinig mensen kennen het Ringfietspad, het fietspad dat parallel langs de Ring ligt, van het Sportpaleis helemaal tot aan Linkeroever (via een fietstunnel die tussen de twee autokokers van de Kennedytunnel ligt).
• Sommige voetgangers vinden dat fietsers per definitie storende elementen zijn, en die voetgangers voelen geen enkele schroom om je als fietser af te snauwen wanneer je hen met een vriendelijk belletje vraagt om even opzij te gaan … op het fietspad
• Er zijn nog altijd verontrustend veel mensen die denken dat de Lange Wapperbrug een brug over de Schelde wordt. Verontrustend, omdat deze mensen over twee maanden in een referendum over een brug zullen moeten stemmen, waar ze zelfs de ligging niet van kennen.
• De Stuivenbergwijk kan er pittoresk uitzien bij mooi weer. Deurne Noord … niet!
• Het is leuk als er ook een paar kinderen in de groep zitten. Vooral wanneer ik het verhaal van Semini probeer te vertellen, het vruchtbaarheidsbeeldje wiens euh… pietje door de jezuïeten werd afgehakt. Dan probeer ik immers een codewoord te gebruiken dat de ouders zullen snappen en de kinderen niet. Het is vooral grappig wanneer de kinderen al beginnen te giechelen, terwijl de ouders nog niet goed door hebben wat er juist werd verteld …
• Het Stadspark heeft een interressant verleden als versterkingsburcht aan de stadsomwalling. Maar vertel dit en de mensen beginnen gegarandeerd te geeuwen. Gelukkig worden ze meteen terug wakker wanneer je over konijntjes, een leeggelopen en terug gevulde vijver en homo’s in de struiken begint.
• Er zijn Antwerpenaren die nog nooit het MAS en park Spoor Noord hebben gezien.
• Er zijn daarentegen geen Antwerpenaren die nooit als kind het verkeerspark in het Rivierenhof onveilig hebben gemaakt. Begin daarover de vertellen, en de groep wordt gegarandeerd nostalgisch. 
• Wanneer je flyert zijn er mensen die bijna in paniek weglopen om de flyer maar niet te moeten aanpakken. Terwijl die echt wel helemaal gratis is, en nog bijna niemand heeft aangevallen.
• Het krantje ‘De Zondag‘ dat gratis bij de bakkers ligt, heeft ongelooflijk veel lezers. Ons artikel in die krant heeft ons al verrassend veel klanten opgeleverd.
• Mijn timing is uitstekend. Ik slaag er steeds in om mijn rondleiding exact tien minuten te laat af te ronden.

Mijn eerste idee was: wat gaat dat worden: al die vrouwen op hun hoge hakken en die mannen in kostuum die na de kerkdienst even een rondleidinkje Sint-Andries komen doen …

Maar het idee is gewoon: tussen de kerkdienst en de receptie zit een paar uur speling, en veel van hun gasten komen van buiten Antwerpen, dus die moeten toch iéts kunnen doen in de tussentijd. En dus wordt het een rondleiding. Maar wel een speciale rondleiding, want behalve over de wijk Sint-Andries, ga ik ook allerhande anectodes vertellen over het gelukkige koppel.

Vorige week heb ik eens met hun gebrainstormd over wat ze zo allemaal aan anecdotes te vertellen hebben. Het werd een urenlange opsomming van hilarische verhalen! Dat komt dus wel goed, voor die rondleiding. Ik vraag me zelfs af of ik Sint-Andries er niet gewoon helemaal uit zou moeten knippen …